Często decyzja o tym, że poród nie odbędzie się siłami natury zapada na długo przed planowanym rozwiązaniem. Kobieta ma czas na to, żeby się przyzwyczaić do myśli, że będzie to poród przez cesarskie cięcie. Jeśli lekarz twierdzi, że tak będzie lepiej, to należy mu zaufać - w końcu to on kończył medycynę. Poród przez cesarskie cięcie też może być wspaniałym wydarzeniem.
Jeżeli kobieta wie, że będzie to poród przez cesarskie cięcie, może sobie o tym wcześniej poczytać( starannie omijając tzw. ostatni rozdział, czyli ten o komplikacjach i dodatkowych zagrożeniach ). Poród przez cesarskie cięcie wcale nie oznacza, że między matką a dzieckiem nie nawiąże się od razu więź umożliwiająca karmienie piersią. Jeśli jest to operacja zaplanowana, odbywa się standardowo w znieczuleniu podpajęczynówkowym. Charakteryzuje się ono tym, że kobieta jest cały czas przytomna, od razu może przystawić dziecko do piersi( z pomocą położnej, bo niestety nie wolno się podnosić przez wiele godzin ). Po takim znieczuleniu matka lepiej się czuje, zarówno psychicznie, jak i fizycznie. Podawane środki znieczulające nie trafiają do mleka, więc dziecko jest całkowicie bezpieczne. Podobnie działa znieczulenie zewnątrzoponowe, po którym jednak kobiety nieco gorzej się czują. Poród przez cesarskie cięcie odbywa się w znieczuleniu ogólnym tylko w nagłych przypadkach, kiedy nie ma czasu na inny rodzaj znieczulenia. Ale wtedy też dość szybko można przywitać się z dzieckiem. Kiedy tylko kobieta się wybudzi i będzie się czuła na to gotowa, będzie mogła przytulić swoje maleństwo i nakarmić je. Jeśli poród naturalny nie jest możliwy - to nic! Przecież najważniejsze, żeby dziecko przyszło na świat w bezpieczny sposób. Tylko to się liczy.
Narodziny dziecka są dla każdego największym cudem. Ja nie umiem się doczekać, kiedy moja żona urodzi nasze dziecko. Mam zamiar być przy niej, gdy będzie rodzic.